Szybka nawigacja

Czy wiesz, jakie kreskówki fascynują Twoje dziecko?

Data publikacji: niedziela 17 lutego 2008
Autor: malgosiaw Publikacje autora Drukuj publikację {PDF=Zapisz jako plik pdf publikację^plugin:content.40}
Dział: Media w rodzinie > Telewizja
Komentarzy: 1
Odsłon: 3366
Brak oceny -

W ciągu kilku ostatnich lat ogromną popularność wśród dzieci i młodzieży, zdobyły japońskie kreskówki, które określa się zwrotem anime (japoński film animowany). Coraz częściej japońskie animacje, spychają na dalszy plan bajki i filmy produkcji krajowej.
Stacje telewizyjne, głównie komercyjne, wciąż zakupują nowe tytuły anime, które są emitowane na różnych kanałach. W ciągu tygodnia w telewizji jest emitowanych ponad 20 serii wieloodcinkowych japońskich kreskówek (m.in. Naruto, Król Szamanów, Yattaman, Pokemon, Megaman NT, B-Daman, Pucca, Samuraj 7, Mała Syrenka i wiele innych). W tym miejscu należy od razu zaznaczyć, że wiele filmów anime, które są emitowane w polskiej telewizji, nie jest przeznaczona dla dzieci i młodzieży i brakuje dla nich właściwego oznakowania grup wiekowych. W Japonii są one przeznaczone dla różnych odbiorców: dzieci, młodzieży oraz dla dorosłych. Każde anime klasyfikowane jest według grup wiekowych, identycznie jak klasyczny film, a więc nie każde anime znajdujące się w mediach, jest dla młodego odbiorcy. Dlatego też należy zwrócić uwagę z jakimi treściami w telewizji ma kontakt nasze dziecko i jaki bohater go fascynuje.

W filmach anime emitowanych w Polsce możemy spotkać się ze scenami, które nas niejednokrotnie zaskoczą. Dla dziewcząt np. są filmy przygotowane w kwiecistym, „romantycznym stylu” i najczęściej przedstawiają miłosne historie. Nie stroni się tam jednak od przedstawiania niemoralnych relacji między bohaterami, są więc „trójkąty” i „czworokąty”, jak również opowieści dotyczące zakochanych w sobie duetów chłopięcych i dziewczęcych. Ukazując w filmach anime takie wątki, kształtuje się fałszywy i zniekształcony obraz małżeństwa i rodziny, a związki homoseksualne ukazuje się jako coś normalnego i pożądanego. Czyżby dokonywała się po cichu rewolucja genderowa(odnosząca sie do społeczno-kulturowej tożsamości płci), o której ostrzegała nas niedawno Gabriele Cuby?

Serie dla chłopców zawierają sporą ilość emocji negatywnych. Bardzo dużo jest tam scen walki, agresji i stosowania przemocy. Prezentowany przez bohaterów stosunek do życia jest również bulwersujący. Propaguje się wzory hedonistyczne, życie łatwe i bez wymagań, słowem „bierz i używaj”, wszystko ci się należy. Jeśli ktoś ci przeszkadza lub ci się nie podoba masz prawo go poniżyć lub nawet zabić. Występuje tu również pomieszanie dobra i zła. Dobrzy bohaterowie walczą, ze sobą tymi samymi metodami, co źli. Wszystko jest rozmyte. Zła czarownica ma postać anioła, natomiast postać tradycyjnie wyobrażająca diabła spełnia dobre czyny.

Wiele z filmów anime zawiera okultystyczne przesłanie. Znajdziemy tu bajki osadzone w klimatach białej magii, gdzie mamy do czynienia z przemiłymi czarownicami, zawsze gotowymi pomóc nam wydostać się z tarapatów. Bohaterki są spadkobierczyniami niesamowitych mocy, a pobyt na ziemi jest tylko etapem w ich życiu, podczas którego doskonalą się i zyskują doświadczenie. Noszą dziwne amulety, talizmany, nieustannie walczą z antybohaterami. Magia, symbole i znaki wywodzące się z filozofii orientalnych sprzyjają zainteresowaniu i uzależnieniu realną magią, która w animacjach jest artystycznie zdeformowana. Dzięki temu, że podana jest w opakowaniu błyskotliwej akcji, rozbudza zainteresowanie dzieci i młodzieży atrakcyjną tematyką. Dzieci, często nieświadomie, wchodzą w świat okultystyczny i pseudomistyczny.

W japońskich bajkach anime świat wartości jest wyraźnie zachwiany, nie istnieje w nim podział na dobrych i złych bohaterów. Opowieści, w których bohaterowie ci występują są zlepkiem różnych tradycji kulturowych i religijnych, często deprecjonujących czy wartościujących religie. Treść wielu filmów i komiksów jest kontrowersyjna, ponieważ wykorzystuje i łączy w szokujący sposób symbole chrześcijańskie z kabałą, hinduizmem czy mitologią grecką, wprowadzając młodego człowieka w synkretyzm religijny.

Przekazywane treści nie odpowiadają na autentyczne potrzeby młodego człowieka, lecz starają się rozbudzić sztuczne potrzeby i tworzyć konsumpcyjne wzorce. Oferują bardzo często wartości przeciwne realnemu dobru człowieka i godzą w jego życie moralne. Człowiek zmienia się pod wpływem tego co robi i z jakimi treściami obcuje. Dlatego długotrwałe obcowanie z analizowanymi treściami może doprowadzić do uzależnienia i identyfikowania się z nimi, a także do negatywnych zmian w osobowości.

Rozsądne podejście do filmów anime może nauczyć zrozumienia dla różnic kulturowych, akceptacji innej mentalności, może być źródłem poznawczym kultury i obyczajów oraz zwykłego, codziennego życia ludzi z dalekiej Japonii. Jednak odbiorcy często nie są przygotowani do właściwego odbioru treści zawartych w tego typu filmach. Dlatego rodzic powinien znaleźć czas na wspólne oglądanie i analizowanie tego czym fascynuje się jego dziecko. Jeśli w trakcie takiego seansu zdarzą się sytuacje godne krytyki, należy to wykorzystać, aby ukazać dziecku co widzimy w tym niewłaściwego i dlaczego. Pogłębiona refleksja nad etycznym wymiarem takich przekazów powinna skłaniać rodziców i wychowawców do podejmowania konkretnych inicjatyw, które będą zmierzać do eliminowania zagrożeń wynikających z tego rodzaju przekazów, a przede wszystkim będą wychowywać do krytycznego odbioru mediów.

Małgorzata Więczkowska